.

2014-05-24

Spotykamy się w salce na ul. Kanoniczej, aby zrobić rozśpiewkę. Chór stawił się prawie w komplecie. Teraz przechodzimy do kościoła. Trzeba zainstalować instrument, bo mamy dzisiaj koncert z akompaniamentem Małgorzaty Westrych. Jest też już Małgosia i drużki. Są to ostatnie chwile przed wejściem gości i młodej pary. Ustawiamy się i w skupieniu przygotowujemy do koncertu. Zaczynamy uroczyście od „Hallelujah” Georga Friedricha Händla. A na zakończenie „Ave Maria” w pięknym wykonaniu Izabeli Szoty. Już po ceremonii. Młodzi wychodzą przy głośnych brawach. Wychodzą też rodzice i goście. My również opuszczamy kościół i udajemy się do auta (BUSA), ponieważ to nie koniec uroczystości …
cała Camerata jest zaproszona na przyjęcie weselne!!! Jedziemy.
Już jesteśmy na miejscu. Czekamy na przyjazd MŁODEJ PARY. Rodzice i goście również czekają. Już są!!! Wchodzimy na piękną „białą salę”. Śpiewamy 100 lat i zajmujemy miejsca przy białych stolikach. Już się wszyscy posilili, więc zaczynają się „pląsy”, ale jakie??? To para (nie od pary :) rodziców!!! A to Camerata :) I wszyscy razem „wężykiem”. Chwila odpoczynku, bo nas jeszcze czeka praca, czyli koncert na życzenie rodziców. Zbieramy się powolutku, Ewa szykuje nuty, bo ona nam teraz akompaniuje i … zaczynamy koncert a właściwie „koncert życzeń”. Warunki „bojowe”, ale chór musi być elastyczny :) więc damy z siebie wszystko. Mamy też posiłki z zewnątrz, czyli babcia panny młodej. Natomiast druga babci tańczyła siedząc w fotelu „Serduszko puka” tak, że szkoda, iż tego nie widać na zdjęciach. Śpiewali z nami wszyscy widzowie i oczywiście dołączyła do nas Małgosia, z której już opadł stres i mogła wesprzeć soprany (a właściwie to p. dyrygentka ją „łapnęła”). Na życzenie gości zaśpiewaliśmy utwór „nieweselny”, czyli ... „Va pensiero” i znowu Małgosia Westrych musiała grać bez nut, ale co to dla niej :)
Na koniec zaśpiewał przyjaciel pp. młodych, któremu również akompaniowała Małgosia. Koncert bardzo się podobał, brawa były wielkie.